وصيت‌نامه دکتر علی شريعتی

  دکتر علي شريعتي با وجود آنکه در سال 56 در گذشت اما در زمستان سال 1348 وصيتنامه خود را نوشت. وصيتنامه‌اي که اطلاعات بسيار در آن نهفته است. بخشي از اين وصيتنامه را در زير مي‌خوانيد:

  وصيت يک معلم که از هيجده سالگي تا امروز که در سي و پنج سالگي است، جز تعليم کاري نکرده و جز رنج چيزي نيندوخته است چه خواهد بود؟   جز اينکه همه قرض‌هايم را از اشخاص و از بانک‌ها با نهايت سخاوت و بي‌دريغي، تماما واگذار مي‌کنم به همسرم که از حقوقم (اگر پس از فوت قطع نکردند) و حقوقش و فروش کتاب‌هايم و نوشته‌هايم و آنچه دارم و ندارم بپردازد؛ که چون خود مي‌داند، صورت ريزش ضرورتي ندارد.

  همه اميدم به «احسان» است در درجه اول و به دو دخترم در درجه دوم. و اينکه اين دو را در درجه دوم آوردم، نه به خاطر دختر بودن آنها و امل بودن من است؛ به خاطر آن است که در شرايط کنوني جامعه ما، دختر شانس آدم‌حسابي‌شدنش بسيار کم است، که دو راه بيشتر ندارد و به تعبير درست؛ دو بيراهه: يکي؛ در خانه ماندن و احمقانه زيستن .... يا کالايي براي کسبه مدرن و خلاصه دستگاهي براي مصرف کالاهاي سرمايه‌داري فرنگ شدن که يعني زن روشنفکر متجدد!

  اين هر دو، يکي است. گرچه دو وجهه متناقض هم، اما وقتي از انسان بودن خارج شود، ديگر چه فرقي دارد که يک جغد باشد يا يک چُغوک و آنگاه در برابر اين تنها دو بيراهه‌‌اي که پيش پاي دختران است، سرنوشت دختراني که از پدر محرومند تا چه حد مي‌تواند معجزه‌آسا و زمانه‌شکن باشد؟ و کودکي تنها، در اين تندموج اين سيل کثيفي که چنين پرقدرت به سراشيب باتلاق فرو مي‌رود تا کجا مي‌تواند برخلاف جريان شنا کند و مسيري ديگر را برگزيند؟ ...

 => ادامه وصيت‌نامه دکتر علی شريعتی

--------------------------------------

  امروز ۲۹ خرداد، سی‌امين سالگرد خاموشی(احتمالا شهادت) دکتر علی شريعتي، معلم عرفان، آزادی و برابریست. متفکری که فراتر از زمان خودش بود و متفاوت انديشيد. معلمی که انگار حرفهاش تاريخ‌مصرف ندارند و هنوز هم شنيدنيست. فيلسوفی که تملق حاکمان رو نکرد و مستقل بود و مستقل ماند و جزای بسيار سختی هم بخاطر اين ويژگيش پرداخت. استاد محبوبی که وصيت کرد پشت تالار حسينيه ارشاد دفن بشه اما سی‌سال از رفتنش می گذره ولی هنوز هم مثل سالهای زنده بودنش، توی قربته؛ قربت دمشق! معلمی که تمام زندگيش پی این گذشت تا به من و تو، راه و روش «انسان بودن» رو نشون بده.

  امسال برای سالگرد دکتر، وصيت‌نامه اين مرد بزرگ رو گذاشتم که خودش يه درس اخلاقه. با اينکه يه کم طولانيه ولی توصيه می کنم حتما بخونيش! يه ربعی بيشتر طول نمی کشه، مطمئن باش پشيمون نميشی03.gif

--------------------------------------

خوندن اينارو هم توصيه می کنم:

۱.احسان از شريعتی می گويد- در گفت و گو با هم ميهن + ادامه

pic1.gif

گفتگويی خواندنی با دکتر احسان شريعتی درباره پدرش که چندروز قبل، پس از بازگشتش به ايران توسط محمد قوچانی و مهدی غنی انجام شده، با اين مقدمه: سی سال پس از  هجرت «علي» شريعتی از ايران، «احسان» شريعتی از هجرت به ايران بازگشت. احسان البته دو سال پيش...

۲.قبر شريعتی خالی است - هنوز در حسينيه‌ارشاد زير گنبد کبود + ادامه

۳.شريعتي، ديدار در زندان - خاطراتی از دکتر شريعتی به قلم دکتر رضا براهنی

۴.ترکيب ماسه کوير و آجر ديوار سوربن

۵.دغدغه های شريعتی روشنفکر

۶.شريعتی، سی‌سال بعد - گزارشی از مراسم سالمرگ شريعتی در لندن

/ 39 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ساناز

سلام جدا لذت بردم از وبلاگت

کورش

اعتقاد .. ايمان.. شريعتی شخصيت و تفکريست که شناختنش آسان نيست.. به اميد آزادی انديشه...

عطش کوچ

حضور گرمتان را گرامی ميدارم ..ازديدار مجدد شما خوشحال ميشوم . اميد که با شناخت شريعتي به شناخت والا تری دست يابيم خدايا به روشنفکران ماتعهد عنايت بفرما..

عطش کوچ

همه متولدين مهربان ترين ماه خدا ادمهای مهربانی هستند مهربانيها مبارکمان باد

مهديه

سلام داداش علي گلم جايي نرفتم؛ همين جام راستي اون سؤاله چي بود؟؟؟؟؟؟ من چه مي دونم تو به پيمان۳۳ چه نسبتي داري؟؟؟؟؟؟ گرفتي مارو؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ فعلاً خدانگهدار

مهديه

سلام داداش جون مرسي كه از خماري دراوردي منو راستي يه سؤال . . . .. . . . . . شما قصد آپيدن نداري؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ فعلاً خدانگهدار

مهديه

سلام علي آقا آپم بدو بيا منتظرم فعلاً خدانگهدار

صادق - گردش در طبيعت ايران

امروز نقدهای بسياری بر شريعتی وارد می شود اما نمی توان اين حقيقت را ناديده گرفت که او مرد زمانه خود بود و مردانه زيست

سمانه

ممنون که اسم دکترو زنده می کنید[گل]