WOODYWIN | پنجره چوبی

وصيت‌نامه دکتر علی شريعتی
نویسنده : علی آبادزاده - ساعت ۱٢:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۳/٢٩
 

  دکتر علي شريعتي با وجود آنکه در سال 56 در گذشت اما در زمستان سال 1348 وصيتنامه خود را نوشت. وصيتنامه‌اي که اطلاعات بسيار در آن نهفته است. بخشي از اين وصيتنامه را در زير مي‌خوانيد:

  وصيت يک معلم که از هيجده سالگي تا امروز که در سي و پنج سالگي است، جز تعليم کاري نکرده و جز رنج چيزي نيندوخته است چه خواهد بود؟   جز اينکه همه قرض‌هايم را از اشخاص و از بانک‌ها با نهايت سخاوت و بي‌دريغي، تماما واگذار مي‌کنم به همسرم که از حقوقم (اگر پس از فوت قطع نکردند) و حقوقش و فروش کتاب‌هايم و نوشته‌هايم و آنچه دارم و ندارم بپردازد؛ که چون خود مي‌داند، صورت ريزش ضرورتي ندارد.

  همه اميدم به «احسان» است در درجه اول و به دو دخترم در درجه دوم. و اينکه اين دو را در درجه دوم آوردم، نه به خاطر دختر بودن آنها و امل بودن من است؛ به خاطر آن است که در شرايط کنوني جامعه ما، دختر شانس آدم‌حسابي‌شدنش بسيار کم است، که دو راه بيشتر ندارد و به تعبير درست؛ دو بيراهه: يکي؛ در خانه ماندن و احمقانه زيستن .... يا کالايي براي کسبه مدرن و خلاصه دستگاهي براي مصرف کالاهاي سرمايه‌داري فرنگ شدن که يعني زن روشنفکر متجدد!

  اين هر دو، يکي است. گرچه دو وجهه متناقض هم، اما وقتي از انسان بودن خارج شود، ديگر چه فرقي دارد که يک جغد باشد يا يک چُغوک و آنگاه در برابر اين تنها دو بيراهه‌‌اي که پيش پاي دختران است، سرنوشت دختراني که از پدر محرومند تا چه حد مي‌تواند معجزه‌آسا و زمانه‌شکن باشد؟ و کودکي تنها، در اين تندموج اين سيل کثيفي که چنين پرقدرت به سراشيب باتلاق فرو مي‌رود تا کجا مي‌تواند برخلاف جريان شنا کند و مسيري ديگر را برگزيند؟ ...

 => ادامه وصيت‌نامه دکتر علی شريعتی

--------------------------------------

  امروز ۲۹ خرداد، سی‌امين سالگرد خاموشی(احتمالا شهادت) دکتر علی شريعتي، معلم عرفان، آزادی و برابریست. متفکری که فراتر از زمان خودش بود و متفاوت انديشيد. معلمی که انگار حرفهاش تاريخ‌مصرف ندارند و هنوز هم شنيدنيست. فيلسوفی که تملق حاکمان رو نکرد و مستقل بود و مستقل ماند و جزای بسيار سختی هم بخاطر اين ويژگيش پرداخت. استاد محبوبی که وصيت کرد پشت تالار حسينيه ارشاد دفن بشه اما سی‌سال از رفتنش می گذره ولی هنوز هم مثل سالهای زنده بودنش، توی قربته؛ قربت دمشق! معلمی که تمام زندگيش پی این گذشت تا به من و تو، راه و روش «انسان بودن» رو نشون بده.

  امسال برای سالگرد دکتر، وصيت‌نامه اين مرد بزرگ رو گذاشتم که خودش يه درس اخلاقه. با اينکه يه کم طولانيه ولی توصيه می کنم حتما بخونيش! يه ربعی بيشتر طول نمی کشه، مطمئن باش پشيمون نميشی

--------------------------------------

خوندن اينارو هم توصيه می کنم:

۱.احسان از شريعتی می گويد- در گفت و گو با هم ميهن + ادامه

گفتگويی خواندنی با دکتر احسان شريعتی درباره پدرش که چندروز قبل، پس از بازگشتش به ايران توسط محمد قوچانی و مهدی غنی انجام شده، با اين مقدمه: سی سال پس از  هجرت «علي» شريعتی از ايران، «احسان» شريعتی از هجرت به ايران بازگشت. احسان البته دو سال پيش...

۲.قبر شريعتی خالی است - هنوز در حسينيه‌ارشاد زير گنبد کبود + ادامه

۳.شريعتي، ديدار در زندان - خاطراتی از دکتر شريعتی به قلم دکتر رضا براهنی

۶.شريعتی، سی‌سال بعد - گزارشی از مراسم سالمرگ شريعتی در لندن


 
comment نظرات ()