WOODYWIN | پنجره چوبی

ترا من چشم در راهم
نویسنده : علی آبادزاده - ساعت ٢:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٢/٢٥
 

پاييز و زمستان تمام شد و بهار نيز به نيمه رسيده.هفت ماه مي گذرد كه دربند است.هفت ماه مي گذرد كه كسي سراغ او را نگرفته و در اتاقك دلگير زندان به سر مي برد. قطره هاي اشكي است كه لحظه اي امان به چشمان غمبار مادرش نمي دهد. پدرش هم كه ديگر هيچ، از غم او سكته كرده است. 
  
 در يك روز پاييزي يعني در دهم آبان سال 1383 "مجتبي سميع ن‍ژاد" وبلاگ نويس "من نه منم" و "استيجه" بازداشت شد .هشتم بهمن 1383 پس از 88 روز انفرادي که سخت ترين روزهاي عمر او محسوب مي شدند به مدت 16 روز آزاد ولي دوباره در 24 بهمن ماه بازداشت شد.
آرام آرام سال نو نزديك مي شد و تنهايي بيشتر او را مي آزرد.خبر رسيده بود كه او و "آرش سيگارچي"،سردبير روزنامه گيلان امروز را قرار است با وثيقه آزاد كنند تا لحظه سال نو را در كنار خانواده شان تحويل كنند.200 ميليون تومان وثيقه براي سيگارچي و 50 ميليون تومان براي مجتبي.
پول زيادي بود اما بايد تهيه مي شد. با هزار بدبختي اين پول تهيه و وقتي براي آزادي مجتبي به محكمه ارائه شد مسئولان دادگستري اين وثيقه را به 150 ميليون تومان افزايش دادند. لبخند بر لبان خانواده مجتبي خشك شد. آنها توانايي تهيه اين مبلغ را نداشتند. اما سيگارچي كه قرار وثيقه او به يك سوم كاهش يافته بود،آزاد شد.
حالا هفت ماه از آن روز مي گذرد.هيچ وبلاگ نويسي دربند نيست غير از مجتبي. حالا مجتبي متهم به جرم ارتداد و سب نبي بود اما مدتي بعد رأي برگشت و دادگاه کيفري حکم ارتداد را نپذيرفت.حالا جواني كه از جواني چيزي نمي داند در زندان قزل حصار گرفتار است.
وبلاگ نويسان كه دغدغه هاي شخصي خود را در تارنمايي به نام وبلاگ مي نويسند اينروزها ياد مجتبي را زنده نگه داشتند و خواستار آزادي اش شدند.
دراين روزهاي سخت كه شمارش معكوس براي رقم زدن آينده ايران سربلند آغاز شده ، جرياني  نيز براي آزادي مجتبي در بين وبلاگ نويسان به راه افتاده كه "الپر" آن را زنده كرد. او در بخشي از نوشته اش مي نويسد: چيز زيادي نمي‌خواهيم. فقط عدالت را اجرا كنيد. اين حق مجتبي سميع نژاد نيست كه به خاطر نوشته‌هايش در وبلاگ زنداني شود. او بايد آزاد شود.

به امید آزادی او

نامه تقاضای وبلاگنويسان از آقای شاهرودی برای آزادی مجتبی


 
comment نظرات ()